Bazen Uzak Kalmak Lazım

Bu gün sizlerden, uzak kalalı tam 2 ay, 23 gün ve 3 saat geçmiş. Vay be dile kolay tam tamına 84 koca gün. Eee nasılsınız bakalım bunca zamandır birbirimizden epeyce uzak kaldık. Şimdiye kadar ne dedikodular ne laflar birikmiştir kim bilir zulada. Bana soracak olursanız eğer, çoğu şey bildiğiniz gibi rutin geçiyor hayatımda, o yüzden aslına bakarsanız fazlada bir değişiklik olmadı. Tabiki sizleri özlemek dışında. Bunca zaman neden sessiz kaldığımı bazı arkadaşlar merak etmişler. Sağ olsunlar makalelerin yorum kısmında bu özlemlerini ve meraklarını sıkça dile getirmişler. Elimden geldiğince hepsine cevap vermeye çalıştım bu süreçte merak etmemeleri adına. Fakat bilmeden birilerini kırdıysam veyahut cevap veremediysem de şimdiden aflarına sığınıyorum.

Bunca Zaman İçerisinde Neden Sessiz Kaldım?

Sizlerden gelen soruları derleyecek olursak eğer, genelde en sık sorulan soruların arasında bu geliyor. Yani bunca zaman içerisinde neden sessiz kaldığım. Öncelikle sessiz kalmak, her ne kadar dış dünya ile ilişkiyi kesmek gibi görünse de aslında insanın kendine yapmış olduğu en samimi hareket aslında. Arzulardan, zaruri ihtiyaçlardan öte içsel bir hesaplaşma gibi geliyor bana. Nitekim bu hesaplaşmayı ben çok beklemiştim kendi adıma. Sizlere yazdığım makalelerin bir çoğunda klas sohbeti anlatmanın yanı sıra Google gibi arama motorlarında bir başarı bulma isteğim vardı. Nitekim bunu da kısmen başarmıştım. Özelliklede sohbet siteleri ve sohbet odaları gibi kelimelerde ilk sayfada yer almanın başarı bam başka bir şeydi. Fakat sonra başka sorular artık cevaplarını aramaya başladı bende. Bunca emek, bunca gayret kimin yada neyin içindi. Her gün yazdığım makalelerin aslında bir önemi var mıydı? Birazda bu sorunun cevabını bulmak için sessiz kalmayı tercih ettim.

Geride izlemenin vermiş olduğu o mistik duygu ile beraber. İnsan, kendi iç dünyasını yeniden düzenlemek, darmadağın olmuş fikirlerini toparlamak için sessizliğin rehberliğine ihtiyaç duyarmış. Sessizlik bir boşluk değil, aksine büyük bir dolulukmuş. İnsanın bazen sessiz olmak istemesi, hayata karşı verilmiş bir dinlenme, zihni temizleyen bir arınma kamp modeliymiş.

Özlediniz Mi Beni?

Bana soracak olursanız eğer sizleri çok özledim. Aynı şeyi de sizlerde tarafıma karşı beklemekteyim. 84 koca gün izdivaya çekildim dedim ama bu sakın şöyle algılanmasın evde yattım yada başka yerlerde sadece dinlendim. Bu dediğim sadece sanal sohbet ortamı için geçerli bir tabirdi. Yoksa normal hayat akışı olduğu gibi devam ediyordu. Yorucu ve stresli bir iş temposu. Kalabalık bir aile yaşantısı bitmek bilmeyen ufak tefek sorunsallar. Maalesef bu anlattığım olaylara mola vermek yada istirahat etmek söz konusu bile olmuyor. Umut ediyorum ki bundan sonraki zamanda bu ayrı kaldığımız sürecin acısını çıkarırız sizlerle beraber. Sesimiz tekrar geniş kitlelere yayarak, daha kalabalık bir aile olmayı başarırız. Bunu defalarca yaptık zaten, yine yapacağımızdan hiç bir şüphem yok.

Her ne kadar artık yaz aylarına giriş yapsak ta, insanlar yine de sanal sohbet sitelerini belli bir tempoda kullanıyorlar zaten. O yüzden sonraki zaman içerisinde bizleri daha sık takip etmeyi unutmayın. O zaman neydi sloganımız ”Sohbet Ettikçe Çoğalırız” Bazen uzak kalmak lazım, sadece kendi içinizde kocaman bir sizle. Bazen uzak kalmak lazım kıymetini bilmek için ve bazen de kıymetinizi bildirmek için.